Μια βιομηχανικά σχεδιασμένη τσίχλα μείωσε έως και 93% τα επίπεδα του ιού HPV σε δείγματα σάλιου ασθενών με ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα κεφαλής και τραχήλου, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια που δημοσιεύθηκε στις 4 Αυγούστου 2026 στο Scientific Reports. Σε ξεχωριστές δοκιμές, τροποποιημένη εκδοχή της περιόρισε σχεδόν στο μηδέν δύο βακτήρια που συνδέονται με τη νόσο. Πρόκειται, ωστόσο, για εργαστηριακή μελέτη πάνω σε στοματικά δείγματα και όχι για κλινική δοκιμή που αποδεικνύει ότι η τσίχλα θεραπεύει ή προλαμβάνει τον καρκίνο στους ανθρώπους.
- Το εκχύλισμα της τσίχλας μείωσε τον HPV κατά 93% σε δείγματα σάλιου και κατά 80% σε δείγματα στοματικής πλύσης.
- Μία δόση της αντιβακτηριακής εκδοχής περιόρισε σχεδόν στο μηδέν τα βακτήρια Porphyromonas gingivalis και Fusobacterium nucleatum.
- Η θεραπεία δεν φάνηκε να βλάπτει τα ωφέλιμα βακτήρια του στόματος.
- Οι ερευνητές θεωρούν ότι απαιτούνται κλινικές δοκιμές πριν εξεταστεί η χρήση της μαζί με υπάρχουσες θεραπείες ή για πρόληψη λοιμώξεων.
Η τσίχλα αξιοποιεί πρωτεΐνες με αντιμικροβιακή δράση
Η ομάδα, με επικεφαλής τον Henry Daniell της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, βασίστηκε σε τσίχλα από φασόλια lablab. Το υλικό περιέχει τη FRIL, μια φυσική πρωτεΐνη με αντιιική δράση, την οποία οι ερευνητές εξέτασαν απέναντι στον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων.
Στη συνέχεια ενσωμάτωσαν στην τσίχλα την προτεγρίνη, ένα αντιμικροβιακό πεπτίδιο, για να στοχεύσουν τα βακτήρια P. gingivalis και F. nucleatum. Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν με στοματικά δείγματα ασθενών και έδειξαν ισχυρή μείωση των τριών μικροοργανισμών που εξετάστηκαν.
Το κρίσιμο εύρημα δεν είναι μόνο η μείωση των συγκεκριμένων μικροβίων, αλλά και η φαινομενική διατήρηση των ωφέλιμων βακτηρίων που συγκροτούν το φυσιολογικό μικροβίωμα του στόματος.
Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα κεφαλής και τραχήλου ξεκινά στους ιστούς που καλύπτουν το στόμα και τον λαιμό. Η μελέτη εξετάζει μικροοργανισμούς που σχετίζονται με τη νόσο, χωρίς να αποδεικνύει ότι η απομάκρυνσή τους με τσίχλα μπορεί από μόνη της να επηρεάσει την πορεία ενός όγκου.
Παράλληλη έρευνα επιδιώκει επιλεκτική εξόντωση βακτηρίων
Η προσπάθεια διατήρησης του στοματικού μικροβιώματος εμφανίζεται και σε διαφορετική μελέτη του Πανεπιστημίου της Ναγκόγια στην Ιαπωνία. Οι ερευνητές ανέπτυξαν τη θεραπεία NIR-PAT², η οποία χρησιμοποιεί αντίσωμα από κρόκο αυγού, συνδεδεμένο με χρωστική που ενεργοποιείται από εγγύς υπέρυθρο φως, για να στοχεύσει το P. gingivalis.
Σε καλλιέργειες ανθρώπινων κυττάρων, η ένωση προσδέθηκε επιλεκτικά στο βακτήριο χωρίς να επηρεάσει άλλα βακτήρια ή υγιή κύτταρα των ούλων. Σε μοντέλα περιοδοντίτιδας σε ποντίκια, η μέθοδος μείωσε την απώλεια φατνιακού οστού και διατήρησε ωφέλιμους πληθυσμούς στρεπτόκοκκων. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν το 2026 στο Journal of Translational Medicine.
Η ιαπωνική μελέτη δεν αποτελεί επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας της τσίχλας: αφορά διαφορετική τεχνολογία, διαφορετική πάθηση και πειράματα σε κύτταρα και ζώα. Προσφέρει, όμως, ευρύτερο επιστημονικό πλαίσιο για θεραπείες που επιχειρούν να αφαιρέσουν συγκεκριμένα παθογόνα αντί να διαταράσσουν ολόκληρη τη μικροβιακή κοινότητα, όπως μπορεί να συμβεί με μη επιλεκτικές παρεμβάσεις.
Οι κλινικές δοκιμές θα κρίνουν την πραγματική χρησιμότητα
Για τους ασθενείς, τα ευρήματα σημαίνουν προς το παρόν μια πιθανή ερευνητική κατεύθυνση και όχι μια διαθέσιμη αντικαρκινική θεραπεία.
Οι δοκιμές σε δείγματα εκτός του ανθρώπινου σώματος μπορούν να δείξουν αν μια ουσία δρα απέναντι σε έναν στόχο υπό ελεγχόμενες συνθήκες. Δεν απαντούν, όμως, αν η ίδια δόση είναι ασφαλής, αν παραμένει αποτελεσματική μέσα στο στόμα για αρκετό χρόνο ή αν βελτιώνει κλινικά αποτελέσματα. Αυτά απαιτούν μελέτες σε ανθρώπους με σύγκριση, παρακολούθηση και αξιολόγηση ανεπιθύμητων ενεργειών.
Αν η βιομηχανικά σχεδιασμένη τσίχλα περάσει επιτυχώς αυτά τα στάδια, θα μπορούσε να εξεταστεί ως συμπληρωματική παρέμβαση ή ως μέσο περιορισμού της λοίμωξης και της μετάδοσης. Για ασθενείς στην Ελλάδα, όπως και αλλού, αυτό θα προϋπέθετε τεκμηριωμένη κλινική αποτελεσματικότητα και τις προβλεπόμενες εγκρίσεις πριν από οποιαδήποτε χρήση στην καθημερινή περίθαλψη.
Θα εμπιστευόσασταν μια τέτοια τσίχλα μόνο μετά από κλινικές δοκιμές ή θεωρείτε ότι χρειάζονται και μακροχρόνια δεδομένα για το στοματικό μικροβίωμα;































